Bekijk ’t heeft voor het eerst een kunstwerk aangekocht. Het werk is gemaakt door drie leerlingen die mee hebben gedaan aan het project Planet Error. In dit interview vertelt directeur Maren Siebert over het belang van dit werk en de noodzaak die ze voelde om het aan te kopen.

Maren, Bekijk ’t heeft voor het eerst in zijn bijna 25-jarige bestaan een kunstwerk aangekocht. Hoe ziet dat eruit?

“Het gaat om een collage die is gemaakt door drie leerlingen van het Cburg College in Amsterdam die mee hebben gedaan aan het Bekijk ‘t-project Planet Error: Ouafae, Yanis en Sharim. Twee jaar lang hebben ze nagedacht over wat klimaatrechtvaardigheid voor hen betekent. Ze hebben vlak voor de zomervakantie het laatste deel van dit project afgerond, waarin ze vanuit verschillende kunstdisciplines reflecteren op die vraag door middel van het maken van kunst.”

Hoe hebben ze dat vormgegeven?

“De leerlingen zijn aan de slag gegaan met graffiti onder leiding van Olav Mackaay. Ze hebben eerst individueel een werk gemaakt; daarna zijn de losse panelen samengebracht in een collage. Het idee achter het werk is dat oorlog en onderdrukking per definitie slecht zijn voor het klimaat. De leerlingen hebben gekeken naar wat oorlog, kolonisatie, onderdrukking en consumentisme met het milieu doen en in dit geval ook met de bevolking van Palestina. Ze willen in hun werk laten zien hoe dat met elkaar samenhangt.”

Waarom wilde je juist dit kunstwerk aankopen?

“Het werk viel ons direct op, vanwege de boodschap en de artistieke kwaliteit. Het hing op school aan de muur met twee andere werken die zijn gemaakt tijdens Planet Error. De school liet ons weten dat dit werk slechts tijdelijk tentoongesteld kon worden vanwege het schoolbeleid: er mogen geen politieke uitingen worden opgehangen. We zijn in gesprek gegaan om te kijken of het tóch mocht blijven hangen en of we anders het werk konden aankopen. De school stond daar heel positief tegenover.”

Hoe reageerden de leerlingen?

“De mentor van de klas heeft een transparant gesprek gevoerd met de leerlingen over de situatie en dat het werk niet kon blijven hangen. De leerlingen hadden het liever anders gezien, maar vinden het uiteindelijk ook wel vet dat wij interesse hebben getoond in hun kunstwerk en hiervoor willen betalen.”

Hoe kijk jij naar de reactie van de school?

“Over het algemeen zie ik voorzichtigheid en angst bij scholen en docenten om het te hebben over wat er in de wereld gebeurt en specifiek over Palestina. Ze zijn bang dat er leerlingen zijn die zich onveilig voelen bij dit onderwerp of ze weten niet hoe ze moeten omgaan met wat er wordt gezegd in de klas. Scholen voelen tegelijkertijd ook dat leerlingen er juist wél mee bezig zijn en dat ze de behoefte hebben om erover te praten. Ik denk dat daar onze kracht in schuilt. Wij willen scholen helpen dat gesprek aan te gaan! We doen dat bijvoorbeeld door de lesbrief Palestina die we hebben gemaakt voor docenten; met handvaten om veilig het gesprek aan te gaan in de klas; maar we doen het ook door leerlingen de mogelijkheid te bieden om zich te uiten door middel van kunst.”

Het resultaat spreekt voor zich!

“De leerlingen hebben heel goed geluisterd naar de opdracht. Ze gebruiken kunst om zich uit te spreken over klimaatrechtvaardigheid en Palestina. Ik vind dat knap. Er zijn veel volwassenen die dit niet kunnen op deze manier.”

Interview door Marco Hohl