Gemiddeld pleegt er elke week iemand van onder de twintig zelfmoord. Waarom? Vaak weten we dat niet echt, maar zijn er wel vermoedens. En een enkele keer dringt de inktzwarte werkelijkheid door tot de landelijke pers.

Zelfmoord door pesten

In december 2012 maakte de student Tim Ribberink een einde aan zijn leven. De afscheidsbrief die door zijn ouders in de publiciteit werd gebracht, ging door merg en been. Het drama haalde de voorpagina’s van de kranten en het journaal, was trending topic op Twitter. Enkele weken later pleegde Fleur Bloemen zelfmoord. Zij won enkele jaren geleden een prijs met haar gedicht over pesten. Zo’n duizend mensen liepen mee in een stille tocht.

Naar aanleiding van deze dramatische gebeurtenissen zijn er enkele bijzondere initiatieven ontstaan. Jamai, bekend van Idols, richtte hierover een website op. Deze website is erop gericht om iedereen die gepest is of wordt, een hart onder de riem te steken, en hen te laten beseffen dat het beter wordt. Twee ondernemende twintigers hebben lichtgroene bandjes gelanceerd, met daarop de tekst ‘You are good’. Het doel hiervan is om pesten uit de taboesfeer te halen en bespreekbaar te maken. Deze bandjes zijn inmiddels te koop in enkele grote winkelketens.

Ook de overheid probeert zijn verantwoordelijkheid te nemen. Iedere school is wettelijk verplicht een pestprotocol te hebben. Maar protocollen alleen zijn niet voldoende. Vicepremier Asscher gaf in een persconferentie aan dat je pesten niet kunt stoppen met een wet. Er moet méér gedaan worden. Waar het volgens Asscher op aankomt, is dat we opletten hoe we met elkaar omgaan. ‘Dat geldt voor schoolleiders, de meesters en juffen, voor schoolbesturen, maar ook voor de ouders op het schoolplein en de kinderen zelf. Het is heel goed dat daar over gesproken wordt op de schoolpleinen en in de klassen van Nederland, omdat de gevolgen hiervan heel ernstig kunnen zijn,’ aldus Asscher. En daar moet het ook volgens ons inderdaad beginnen. Door met elkaar het gesprek aan te gaan.

At your school

Wij maakten dit schooljaar een film over een scholier die op het punt staat een einde aan zijn leven te maken, als gevolg van eenzaamheid en depressie. Helaas is dit thema door bovengenoemde incidenten actueler dan ooit. Maar tegelijkertijd biedt de film daarmee een heel relevant aanknopingspunt om het gesprek met elkaar aan te gaan. Onder begeleiding van onze speldocenten worden voorafgaand aan de film diverse onderwerpen rond dit thema belicht. Scholieren raken op een andere manier met elkaar in gesprek, en dit leidt vaak tot openhartige uitspraken en ontroerende dialogen. Zij krijgen een nieuwe inkijk in de beleving van hun medescholieren, en worden zich bewuster van hun rol, én verantwoordelijkheid, in de klas en op school. Aan de hand van deze workshop worden diverse scènes opgenomen, die in de film worden gemonteerd. Docenten kunnen, na het bekijken van hun eigen versie van de film, verder met dit thema aan de hand van een nabespreking.